เด็กหญิงขายขนม

วันนี้(21/10/2009)ช่วงเย็นได้ออกไปกินข้าวกับเพื่อน ขณะที่กำลังกินกันอยู่นั้นก็มีเด็กหญิงคนหนึ่งเดินมาขายขนม ทำให้ผมนึกย้อนกลับไปในอดีตเพราะช่วงชีวิตในวัยเด็กของผมก็ไม่ได้เกิดมามีเงินเยอะมากมายผ่านการต่อสู้มาเช่นกัน ก็เลยช่วยน้องเค้าซื้อเล็กน้อยน้องรีบใส่ถุงเร็วมากแบบมืออาชีพ ดูแล้วราวกับว่าน้องมีภาระมากกว่าการมาขายเล่นๆพาลทำให้คิดว่าคนบางคนไม่ได้ต้องการอะไรมากมายมากกว่าหาเงินเพื่อพอเลี้ยงชีพไปวันๆ กลับมาถึงห้องก็คิดว่าเมื่อก่อนเราก็ไม่มีอะไร เราก็อยู่ได้มีความสุขดีถึงแม้จะลำบาก แต่ตอนนี้ทำไมถึงอยากได้อะไรมากมาย บอกว่าเงินไม่พอใช้ทั้งๆที่เงินที่มีก็สามารถซื้อข้าวกินได้ทุกวัน เิกิดคำถามในใจว่าทำไม

หรือว่าระดับของใช้ชีวิตมันสูงขึ้นแล้วเราต้องซื้อสิ่งที่ช่วยเสริมระดับชีวิตไปเรื่อยๆใช่ไหม หรือเราแค่อยากสนองสิ่งที่ขาดหายไปของเราในวัยเด็กแค่นั้นเอง